السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

283

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

حال اگر كه با وجود شناخت و معرفت به تمام آنچه كه خداوند از سعادت دنيا و دين تو را به سوى آن فرا خوانده شادمان نگردى ، چگونه از مسلمانان و تسليم‌شوندگان و تصديق‌كنندگان خواهى بود ؟ نكوهش عجله در تمام كردن نماز اى كاش مىدانستم كه چرا مىخواهى نماز را زود تمام كنى ؟ اى لغزشكار ، « 1 » اى سياه روى و سياه نامه ، اى كسى كه نفس خويش را به دست خود در مهالك مىاندازى ، آيا مىخواهى از سعادتمندى به سوى غفلت و شقاوت خارج گردى ؟ در روايتى آمده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « هنگامى كه بنده به نماز بايستد ، و نمازش را مختصر بخواند ، خداوند - تبارك و المؤمنين - [ به فرشتگان ] مىفرمايد : آيا به بندهء من نمىنگريد ، گويا خيال مىكند كه برآورده شدن حوايجش به دست غير من است ، آيا نمىداند كه برآورده شدن خواسته‌هايش به دست من است ؟ » و نيز روايت شده كه مولايمان امام زين العابدين عليه السّلام فرمود : « امّا حقوق نماز آن است كه بدانى نماز وارد شدن به درگاه الهى است ، و نيز اينكه در حال نماز در پيشگاه خدا ايستاده‌اى ؛ پس هر گاه اين را دانستى شايسته است كه مانند شخص ذليل و كسى كه هم ميل و رغبت دارد و هم بيم و هراس ، هم مىترسد و هم اميدوار است ، ايستاده و اظهار مسكنت و تضرّع نموده ، و با آرامش و وقار [ و يا سر به زير انداخته ] و فروتنى اعضا و تواضع ، و مناجات نيكو با كسى كه در برابر او ايستاده‌اى مقام او را تعظيم نموده ، و از او درخواست نمايى وجودت را كه اشتباهاتت بدان احاطه نموده و گناهانت به هلاكت كشانيده ، [ از آتش جهنّم ] آزاد كند . و هيچ دگرگونى و نيرويى نيست مگر به خداوند . » همچنين در حديث است كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « به خدا سوگند ، گاهى پنجاه سال بر انسان مىگذرد در حالى كه خداوند يك نماز او را نپذيرفته است ، چه چيز از

--> ( 1 ) به جاى اين كلمه ، در برخى از نسخه‌هاى كتاب آمده است : « يا معترّ » « يعنى : اى كسى كه بدون درخواست ، خواهان نيكى هستى »